तिचा वळिवाचा पाऊस ..

ती जेव्हा हसायची , गोड दिसायची !

वाटायचा तो वळिवांत न्हाला !!

पावसात भिजला , पावसात भिजला !!

हिरव्या त्या पात्यांपरी फिरूनी मातीत रुजला !

पावसात भिजला !!

कॉलेजात येताना ती सजायची ,

पाहून त्याकडे कशी लाजायची ,

गालातल्या गालात तोही हसायचा ,

मग तिच्यासाराखा तोही गोड दिसायचा -

शब्दप्रेरणा मानायचा तो तिजला !!१!! पावसात भिजला !!

तिच्याचसाठी कविता तो लिहायचा ,

प्रेमाने हृदयी तिच्या वहायचा ,

इतकी ती त्याच्या शब्दावरती मरायची ,

आत्म्यापासून वाह !अशी म्हणायची ,

समजायचा गालात तोही लाजला !!२!!पावसात भिजला !!

मना मोहणारा तिचा गंध तो ,

बनला त्याच्या कवितेचा छंद तो ,

सारखातो तिच्याकडे पहायचा ,

तो त्याच्यामध्ये कुठे रहायचा ?

हळू हळू तोही तिच्या प्रेमात पडला !!३!!पावसात भिजला !!

म्हणायचा तू डोळ्यांपुढती नसतांना -

दिसते माझी कविता मजसी रुसताना ,

विचारतो सखे माझी होशील का ?

शब्दांना सूर तुझा देशील का ?

जीवनातला हर्ष खरा आहे तू मजला !!४!! पावसात भिजला !!

साधं सुधं होतं ते कुणब्याच पोरं ,

लेक ती श्रीमंताची मोठं तीच ते घर !

परीस्थीती दोघांची नव्हती समांतर,

असे ते जन हो दोघात पडले अंतर ,

कवी तो फक्त तिच्या आठवांत जगला !!५!!पावसात भिजला !!

दुष्काळाला त्याच्या पर्जन्य होती ,

त्याच्या प्रतिभेसाठीचे चैतन्य होती ,

कशी ती सजणी त्याची त्याला भूलून गेली ?

संसारी तिच्या तीही रमून गेली -

पण प्रेम दिवा मनातील त्याच्या कधी न विझला !!६!!पावसात भिजला !!

ती जेव्हा हसायची ,गोड दिसायची -

वाटायचा तो वळिवांत न्हाला !!

हिरव्या त्या पात्यांपरी फिरूनी -

तोही जगत राहीला तोही उगत राहीला !!

--उषातनय